Mijn kleine neefjes en nichtjes maken het leven tot een groot feest. In de leeftijd van 0 tot 13 zijn ze, en al die leeftijden brengen hele mooie dingen op tafel. Met de oudste gaan we binnenkort een reisje maken, de jongste vertedert met de mooiste glimlach die er bestaat. Smelt, smelt. De ouders van... Lees verder →

Het schrijven van deze column lijkt wel een beetje op mijn datingleven. Ik bedacht me net namelijk dat het best handig is als er een datingsite zou bestaan die zich naast je op de bank nestelt, af en toe een man tevoorschijn tovert en dat je dan met een ja, nee of misschien aangeeft of... Lees verder →

Een beetje snotterig zit ik achter mijn computer. Aan het werk maar ook ziekjes. Met nog zoveel zaken op mijn to-do lijstje. Een beetje niet lekker zijn is soms best handig om al dat heilige moeten een tandje terug te schroeven. Dus ik heb de hoofd- van de bijzaken gescheiden en werk het lijstje in... Lees verder →

Terwijl ik dit schrijf worden de laatste stemmen geteld, was de PVV net iets voorbij D66 in het aantal stemmen en loopt D66 nu weer wat in. Als dit morgen in 't Flesje staat, dan weten we hoe en wat. Hoewel, dan komen de briefstemmers nog en dan kan het net weer anders uitpakken met... Lees verder →

Afgelopen week liep ik bij 't Hof een rondje met de hond, altijd fijn. Toen ik naar de auto liep bij de parkeerplaatsen, hoorde ik achter me iets murmelen. Ik sloeg er geen acht op. Liep met mijn hoofd in mijn capuchon, het regende. De stem werd iets luider en ineens hoorde ik hard achter... Lees verder →

Ik doe iets grandioos fout in mijn leven. Denk ik. Misschien. Feit is, dat ik vorige week zo overliep op mijn werk, dat ik geen column kon aanleveren. Nu weet je vast wel dat ook bij mij thuis de kachel moet blijven roken, dus soms moet het liefdewerk oud papier wijken voor de commercie. Maar... Lees verder →

Mijn hoofd bonkt een beetje en er komt weinig uit mijn pen, die in mijn geval toetsenbord heet. Ik ben moe, het liefst kruip ik op de bank, koppie thee en een goed boek erbij. Maar in plaats daarvan doe ik wat ik altijd doe: ik vermens me, open een nieuw tabblad in mijn browser... Lees verder →

Ik kom net thuis van een wedstrijd op het befaamde Molenkrocht toernooi. Verloren, dat wel, maar het was stikgezellig en een leuke pot. Het moment dat je dan het park oploopt voel je het eigenlijk al direct: het lijkt wel familie. Er wordt wat gekibbeld over rode bolletjes, er wordt gelachen, soms een traan, samen... Lees verder →

In mijn vorige column vroeg ik me af of de vraag "Heb jij eigenlijk wel tijd voor een vriendje" een lading van onbedoelde bias* met zich meedroeg. Ik vroeg me toen af of mannen die vraag ook wel eens krijgen. Ik stelde het letterlijk zo: 'Hoor je als man wel eens of je wel tijd... Lees verder →

En daar gaat regelneefje. Nichtje. Maakt niet uit. Ik bedoel mezelf gezien vanuit vogelperspectief. Ze vliegt van hot naar haar, schakelt in MACH5 tussen zorgmodus naar een harde zakelijke beslissing. Heeft nanoseconden beschikbaar voor het huishouden en gaat door de geluidsbarrière onderweg naar de dansvloer. En dan vraagt iemand me voor de zoveelste keer: "Heb... Lees verder →